DZIEKUJE

Moj dom zaczyna sie zapelniac rzeczami wykonanymi przez Was, nie wiem jak Wam, ale mnie sprawia ogromna przyjemnosc patrzec na te cuda, bo wiekszosc z nich pojawila sie u mnie z Waszego odruchu serca; przedmioty te zostaly podarowane z sympatii dla mnie (taka mam nadzieje;-)) i daja mi sile, czuje sie lepiej, co wiecej czuje sie lepsza ja sama.
Dzis nastepna porcja tych odruchow serca:
Kasia zareagowala natychmiast po moim komentarzu na jej blogu (blog "Moje marzenia... i ja"). Zachwycily mnie jej poszewki, wlasnorecznie wyhaftowane w kolorze lodow waniliowych. Postanowila zrobic jedna taka dla mnie. Popatrzcie jaki piekny jest ten haft wykonany mulina w cieniowanym kolorze. Kasia podobnie jak ja szyje w reku, maszyna do szycia nas jeszcze nie skusila, ale kto wie, kto wie...


Kasia dorzucila jeszcze serce, zobaczcie jaki precyzyjny haft, uwielbiam te czerwone esy-floresy:

Kasiu masz zlote serce, dziekuje!!!

Agnieszka (Bianka z bloga "Biankowe Pasje")natomiast, wyposazyla mnie w akcesoria do haftu krzyzykowego. Poprosilam ja jakis czas temu o dobranie muliny, kanwy i igiel do pewnego wzoru, ktory mi sie bardzo podobal. Tu we Wloszech mam trudny dostep do tego typu rzeczy, ceny sa wysokie i wybor slabiutki. Agnieszka bardzo chetnie sie zgodzila na moja prosbe, nie musialam dlugo czekac i pojawila sie u mnie przesylka z Polski. Ale okazalo sie, ze ta dobra dusza, dorzucila od siebie jeszcze mase cudownosci: piekna tasme do wyhaftowania i do naszycia np. na reczniki; piekne blaszane pudeleczka na igly i na muline, zeby sie nie mieszala; sliczne wzory kwiatowe (zna dobrze moj gust )i kalendarz, ktory na kazdej stronie ma propozycje wzorow do haftowania. Nic tylko sie za to wszystko brac:




Do Agnieszki poczulam nic sympatii juz na poczatku mojej historii blogowej, jakos sie sobie spodobalysmy, mimo roznicy wieku i kilometrow... Fajnie, ze jestes Agnieszko i..dziekuje za wszystko.

A co u mnie? Jak zauwazylyscie, ostatnio mniej postow u mnie, bardziej monotematycznie na blogu sie zrobilo, mam nadzieje, ze to sie w koncu zmieni. Na razie proza zycia mnie przygniata, jakos sie nieciekawie ten rok zaczal, zmarla moja kochana ciocia, w ciagu paru miesiecy pokonal ja rak... Teraz mam mame w szpitalu..ot..same rozumiecie, nic ciekawego czyli samo zycie.
Pogoda na dodatek nie pomaga, optymistycznie nie nastraja i choc w Italii mrozow nie ma, za to jest ponuro i wilgotno, brrr....
Miejmy nadzieje, ze niedlugo nadejdzie wiosna, ta prawdziwa i ta w sercach czego sobie i Wam zycze:-)
sciskam i milego tygodnia!

Wasza B.